لم اعبد ربا لم اره.(على علیه السلام)
حقیقت عبادت تعظیم و طاعت خدا و چشم پوشى از غیر اوست،بزرگترین فضیلت نفس ستایش مقام الوهیت و تقرب جستن بساحت قدس ربوبى است،عبادت اگر با شرایط خاص خود انجام شود مقام بسیار بزرگ و افتخار آمیزى است چنانکه از پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله بوسیله کلمه عبد تجلیل شده و قبل از عنوان رسالت عبودیت او قید گردیده است:
اشهد ان محمدا عبده و رسوله.
براى سیر مراتب کمال بهترین وسیله پیشرفت،تهذیب و تزکیه نفس است که راه عملى آن با عبادت حقیقى صورت میگیرد.انجام عبادت تنها براى رفع تکلیف نیست بلکه وسیله نمو عقل،و موجب تعدیل و تنظیم قواى وجودى است که نفس را از آلودگیهاى مادى باز میدارد،بهترین وجه عبادت انجام امرى است که بدون ریا و سمعه بوده و صرفا براى خدا باشد و در این شرایط است که صفت تقوى ظهور میکند و بدون آن انجام عبادات مقبول نیفتد.
تقوى و ورع انحراف از جهان مادى و فانى بوده و توجه بعالم روحانیت و بقاء است و ایمانیکه بزیور تقوى آراسته شود ایمان حقیقى است و در اثر اخلاص در عبادات،شخص را بمرحله یقین میرساند.
با توجه بنکات معروضه،على علیه السلام در ایمان و تقوى و زهد و عبادت و یقین منحصر بفرد بود در اینمورد پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله فرمود:لو ان السموات و الارض وضعتا فى کفة و وضع ایمان على فى کفة لرجح ایمان على (1) .
یعنى اگر آسمانها و زمین در یک کفه ترازو و ایمان على در کفه دیگر گذاشته شوند بطور حتم ایمان على بر آنها فزونى میکند.
على علیه السلام با عشق و حب قلبى خدا را عبادت میکرد زیرا عبادت او براى رفع تکلیف نبود بلکه او محب حقیقى بود و جز جمال دلرباى حقیقت چیزى در نظرش جلوهگر نمیشد.
على علیه السلام در تقواى دینى و عبادت چنان کوشا بود که پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله در پاسخ کسانى که از تندى على علیه السلام در نزد وى گله میکردند فرمود:على را ملامت نکنید زیرا او شیفته خدا است (2) !
على علیه السلام هنگامیکه مناجات میکرد و مشغول نماز میشد گوشش نمىشنید و چشمش نمیدید و زمین و آسمان،دنیا و مافیها از خاطرش فراموش میشد و با تمام وجود توجه خود را بمبدأ حقیقت معطوف میداشت چنانکه مشهور است در یکى از جنگها پیکان تیرى بپایش فرو رفته و بقدرى دردناک بود که نمیتوانستند آنرا بیرون بیاورند وقتیکه بنماز ایستاد بیرون کشیدند و او متوجه نشد!
على علیه السلام هنگام وضو گرفتن سراپا میلرزید و لرزش خفیفى وجود مبارکش را فرا میگرفت و چون در محراب عبادت میایستاد رعشه بر اندامش میافتاد و از خوف عظمت الهى اشگ چشمانش بر محاسن شریفش جارى میشد،سجدههاى او طولانى بود و سجدهگاهش همیشه از اشگ چشم مرطوب !شاعر گوید،
هو البکاء فى المحراب
لیلا
هو الضحاک اذا اشتد الضراب
یعنى او در محراب عبادت بشدت گریان و در شدت جنگ خندان بود.ابو درداء که یکى از اصحاب پیغمبر صلى الله علیه و آله است گوید در شب تاریکىاز نخلستانى عبور میکردم آواز کسى را شنیدم که با خدا مناجات میکرد چون نزدیک شدم دیدم على علیه السلام است و من خود را در پشت درخت مخفى کردم و دیدم که او با خوف و خشیت تمام با آهنگ حزین مناجات میکرد و از ترس آتش سوزان جهنم گریه مینمود و بخدا پناه برده و طلب عفو و بخشش مینمود و آنقدر گریه کرد که بى حس و حرکت افتاد!گفتم شاید خوابش برده است نزدیکش رفتم چون چوب خشگى افتاده بود او را تکان دادم حرکت نکرد گفتم حتما از دنیا رفته است شتابان بمنزلش رفتم و خبر مرگ او را بحضرت زهرا علیها السلام رسانیدم فرمود مگر او را چگونه دیدى؟من شرح ما وقع گفتم،فاطمه علیها السلام گفت او نمرده بلکه از خوف خدا غش نموده است (3) .
خدایا:
به حقیقت شب قدر قسمت می دهیم ؛عافیت و سلامتی جسم و جان و دین و دنیا و اخلاق رانصیب همه ما بگردان .
آمین التماس دعا
.........................................................................................................................................
امشب رحمت دوست جاریست ،مانند رود نه مانند باران....
اگر دلتان لرزیدوبغضتان ترکید،کسی اینجا محتاج دعاست .
اگریادتان بود وباران گرفت ،دعایی به حال بیابان من کنید.
اللهم عجل لولیک الفرج
.................................................................................................................
کجایید خاکیان سدره نشین و زمینیان آسمانی که ملوکوتیان امشب شیفته شمایند...؟!!
اللهم عجل لولیک الفرج التماس دعا
.......................................................................................................... ارسالی : محمد زاهدی از روستای بناب
سحربود و علی بود و خدا بود¤چنان درسجده کز عالم جدابود¤کلام دلنوازش را گسستند¤به شمشیری نمازش راشکستند.¤ ( شهادت مولی علی(ع) تسلیت باد)التماس دعا...
....................................................................
التماس دعا ما را در این خلوص و خلوت شبانه از دعای خیرتان بی بهره نکنید . اکبر فیروزی از بندر عباس
شب نوزدهم ماه مبارک رمضان :شروع مراسم راس ساعت 22 با تلاوت چند از کلام ا.. مجید ..عزاداری ...... سخنرانی ...قرائت دعای مجیر ...مراسم معنوی قرآن به سر .....
با سخنرانی حضرت حجه السلام والمسلمین حاج آقا جهانگیری
ومداحی مداح اهل بیت کربلایی کریم پشت کوهی
هرکسی طعم مرگ را میچشد*ماشمارابه بدی ها ونیکی هاآزمایش میکنیم*وسرانجام به سوی ما بازگردانده میشوید،
این دعایی است که پیامبر خدا برای نجوای عاشقانه بندگان با خودش در روز هجدهم ماه مبارک رمضان به ما آموخته است.
اللَّهُمَّ نَبِّهْنِی فِیهِ لِبَرَکَاتِ أَسْحَارِهِ وَ نَوِّرْ فِیهِ قَلْبِی بِضِیَاءِ أَنْوَارِهِ وَ خُذْ بِکُلِّ أَعْضَائِی إِلَى اتِّبَاعِ آثَارِهِ بِنُورِکَ یَا مُنَوِّرَ قُلُوبِ الْعَارِفِینَ
خدایا مرا از برکت سحرهای این ماه آگاه کن
و دلم را با روشنایى انوارش روشنى بخش
و تمام اعضایم را به پیروى آثارش بگمار
به نورت اى روشنی بخش دل هاى عارفان.
خداوند در آیه 35سوره انبیاء چه می فرماید؟
خداوند به رسول میفرماید،
تو اهل بیت خودرا به نمازوطاعت خدافرمان ده وخود به انجام آن پایداروصبوربا ش*(مابه تونیازی نداریم)وازتوروزی نمی طلبیم (بلکه)
ما به توروزی میدهیم*وعاقبت
خوب(دوجهان)مخصوص (اهل)تقواست،